1

Onderwerp: 4-delige serie: Tygo in de psychiatrie

Gisteren begon het vierluik "Tygo in de psychiatrie".

Tygo Gernandt in nieuwe EO-serie ‘Tygo in de psychiatrie’
‘Tygo in de psychiatrie’ vanaf 28 november op NPO 3, de eerste aflevering om 21.25 uur en daarna drie weken lang om 21.00 uur.

Vanaf 28 november duikt Tygo Gernandt een maand lang in de complexe en gesloten wereld van de psychiatrie. Hij onderzoekt hoe psychische labels worden opgeplakt en vraagt zich af of dit de juiste manier is. Na het veelbesproken programma ‘Tygo in de GHB’ van vorig jaar hoopt Tygo dit jaar het gesprek over de geestelijke gezondheidszorg te starten.

In de eerste aflevering begint Tygo zijn zoektocht door met behulp van experts te achterhalen hoe iemand van een psychiater een label krijgt. Gaan we ervan uit en kunnen we ervan uitgaan dat dit altijd juist is? Daarnaast ontmoet hij Jason, een 21-jarige jongen die dertien labels heeft. Tot op de dag van vandaag heeft hij ondanks zijn labels nog niet de juiste hulp kunnen krijgen. De 37-jarige Jeroen krijgt eveneens bezoek van Tygo. Bij hem zijn vanaf zijn elfde verkeerde diagnoses gesteld. Hij is door de bijhorende medicatie het contact met de werkelijkheid verloren.

Tygo is geschrokken van wat hij is tegengekomen: “Wat is dit, dit land van de psychiatrie?! Ruim een miljoen mensen nemen antidepressiva en hetzelfde aantal wordt behandeld voor geestelijke klachten. Door dit programma heb ik met eigen ogen ervaren hoe erg het mis kan gaan bij mensen die een verkeerde diagnose opgeplakt krijgen. En het kan iedereen overkomen. Een eng idee want 1 op 5 mensen krijgt vandaag de dag met psychische klachten te maken."

Een van de experts die aan bod komt tijdens de serie is psychiater Jim van Os. Van Os is maar liefst drie keer uitgeroepen tot psychiater van het jaar en staat wereldwijd hoog op lijstjes van invloedrijke wetenschappers. Hij is van mening dat de psychiatrie eigenlijk nog weinig weet en dat het stellen van een diagnose absoluut geen exacte wetenschap is: “Het probleem zit in het feit dat we mensen in een hokje duwen en eigenlijk niet exact weten wat dat betekent. Mensen zijn heel verschillend en het is niet te voorspellen welke behandeling bij wie aanslaat of hoe het over een poosje met hen zal gaan.”

Let wel op: deze serie kan als triggerend ervaren worden! Beslis dus voor jezelf goed of en wanneer het goed is om deze serie te kijken.

At it's root, perfectionism isn't really about wanting to be perfect. It's about fear.
Fear of making a mistake. Fear of disappointing others. Fear of failure.
Fear of success.
- Michael Law

Re: 4-delige serie: Tygo in de psychiatrie

Ik heb 'm gisteren gezien en weet nog niet zo goed wat ik ervan vind. Ik heb het idee dat het weer een programma is die de zorgverlening in slecht daglicht wilt zetten. Ik weet ook niet of ik de rest ga kijken.

There's nobody here but me and my reflection.

3

Re: 4-delige serie: Tygo in de psychiatrie

Doet me een beetje denken aan dat programma met die blonde miep, die ging toen ook de psychiatrie in.

Scars remind us where we've been.
They don't have to dictate where we're going.

4

Re: 4-delige serie: Tygo in de psychiatrie

Anita Witzier?

At it's root, perfectionism isn't really about wanting to be perfect. It's about fear.
Fear of making a mistake. Fear of disappointing others. Fear of failure.
Fear of success.
- Michael Law

5

Re: 4-delige serie: Tygo in de psychiatrie

Interessant, even kijken of ik de herhaling kan vinden want heb m gemist

6

Re: 4-delige serie: Tygo in de psychiatrie

Herhaling is te vinden op npo ;).

At it's root, perfectionism isn't really about wanting to be perfect. It's about fear.
Fear of making a mistake. Fear of disappointing others. Fear of failure.
Fear of success.
- Michael Law

7

Re: 4-delige serie: Tygo in de psychiatrie

Ik vond m nogal heftig. Weet verder ook niet zo goed wat ik van deze serie moet vinden.

8

Re: 4-delige serie: Tygo in de psychiatrie

Ik heb het gezien. Het is hoe het tegenwoordig werkt als je van je zorgverzekeraar afhankelijk bent . Één intake per keer en eindeloze wachttijden om dan geen duidelijke diagnose te hebben en wederom met een kluitje in het riet gestuurd te worden. Terug bij af. Jaar na jaar na jaar. Niet gewoon zien dat een kind wanhopig is en met elkaar ervoor zorgen dat het op  een goede veilige plek terecht komt. Nee: protocollen opvolgen en afschuiven. Doen wat je moet doen. En vervolgens blij zijn dat het van jouw bordje als hulpverlener af is. Het is echt hopen dat je een goede huisarts of psychiater tegen het lijf loopt die he niet laat valken.
Om moedeloos van te worden.

9

Re: 4-delige serie: Tygo in de psychiatrie

Oh wat schrok ik van de man die zo veel pillen slikte. Als je zo veel neemt, weet je van voor toch niet meer dat je van achteren leeft? Hoe ontstaat zo iets?

In Jason kon ik me heel erg herkennen, de reactie wanneer hij overprikkeld is. Zo jammer dat psychiatrie vrijwel zijn hele leven lijkt. Zo'n lieve jongen. Ik heb ook aardig wat diagnoses gekregen. Het betekent niet dat ik er ernstiger aan toe ben, maar dat het overlapt. En heel raar dat instanties er vanwege een hoeveelheid diagnoses voor terug schrikken om hem te helpen. Hij is zelf heel duidelijk in wat hij nodig heeft.

10

Re: 4-delige serie: Tygo in de psychiatrie

Ik heb weer gekeken. Zo jammer dat Jason het tentamen niet mocht/kon maken. Echt heel sneu. Ik ben nu wel benieuwd welke diagnoses en behandelingen hij dan achter de rug heeft. Ik ben nog steeds van mening dat de man met alle medicatie het best eerst naar een afkickkliniek kan. Ik vond deze aflevering niet zo sterk. Het viel een beetje tegen. Je ziet heel veel mensen in irrationele toestand maar niet hoe of waarom, of hoe het dan wel moet. Ik hoop heel erg te gaan zien dat deze mensen allemaal gepaste hulp gaan krijgen. Ik vind het wat zwart-wit. De een heel blij met de diagnose, de ander totaal kapot. Zo simpel ligt het niet. Ik vind diagnosticeren volgens het systeem dat we kennen wel heel belangrijk, maar het moet zorgvuldiger gebeuren dan wat je hier ziet. De "borderlinebehandeling" van Sanne zou niemand goed doen, vooral een persoon met borderline niet. Manipuleren hoort niet bij borderline. Mensen met borderline hebben een menselijke maar bovengemiddelde behoefte aan aandacht, en vaak een verleden waar je niet met het grootste gemak eerlijk over bent. Zoals sommige behandelaars omgaan met de diagnose borderline is gewoon niet menselijk.

11

Re: 4-delige serie: Tygo in de psychiatrie

Ik vind het een beetje dubbel. Natuurlijk is er veel mis in de psychiatrie. Dat weet ik ook al heb ik er zelf gelukkig geen ervaring mee. Maar ik vind het beeld dat wordt neergezet wel ongenuanceerd. Alsof mensen voor de lol diagnoses en pillen geven, en alsof het niet ook frustrerend is voor hulpverleners als iemand niet vooruit lijkt te gaan. Medicatie bij psychische ziekten is altijd passen en meten, en vaak ook veel uitproberen. Dat is nou eenmaal zo. Protocollen kunnen inderdaad tegenwerken als er te strak aan worden vastgehouden, maar ze zijn er niet voor niets.
Ik zou het ook interessant vinden om zo'n programma te zien vanuit het perspectief van hulpverleners. Hoe zij de protocollen ervaren en tegen welke beperkingen zij aanlopen. Ik vind het jammer dat de hulpverlening zo negatief wordt neergezet (en uiteraard ook erg voor de mensen die er zulke nare dingen mee hebben meegemaakt!), want mijn ervaring is dat ze ook juist willen helpen en dat cliënten het soms ook (door hun problematiek) zelf moeilijker maken.

Dit is echt niet persoonlijk bedoeld tegenover de mensen die er slechte ervaringen mee hebben! Ik heb zelf alleen vooral goede ervaringen met hulpverlening en medicatie, ondanks mijn meerdere diagnoses, die ik overigens als fijn heb ervaren

Nothing in this world is harder than speaking the truth, nothing easier than flattery.- Fjodor Dostojevski